Zeelogboek

Op deze pagina rust auteursrecht; gebruik van delen alleen na toestemming van de auteur.

Lang niet altijd is er internet dichtbij. Met het zeelogboek zorgen we via de korte golfradio voor een regelmatig verslag van de laatste avonturen.

<+++++++++++++++>

24 September

We zijn geland op vaderlandse bodem. Nauwelijks in Nederland verliest het zomerweer aan glans en breekt de herfst aan. Een grotere overgang is nauwelijks denkbaar, we vertrekken met 35 graden en een luchtvochtigheid van 90%, als we voet aan land zetten 15 uur later ligt de temperatuur op nauwelijks de helft. Een stevige verkoudheid ligt na al die hitte en aircokoeling al vlug op de loer.

De rat, of zijn het er meer?, blijft ons in Maleisie bezig houden. Pas als we hem voor de derde keer vangen, in een rattenval ditmaal, blijft ie verder weg. De havenboys laten hem op ons verzoek ver van de haven weer los of misschien hebben ze er wel bbqvlees van gemaakt?; niet erg waarschijnlijk, een rat is niet halal.
We nemen geen enkele risico, elke avond, ook na de succesvolle laatste vangst, plaatsen we gif, kooien en vallen; iedere avond, nog 14 dagen lang voor we naar Nederland vertrekken, slapen we met alle dekluiken en zijramen dicht.

De vroege ochtend uren, evenals de laatste uren van de middag, lenen zich het best voor de eindeloze reeks orden-, opruim-, service-, herstel- en onderhoudswerkzaamheden, daartussen in is het gewoon te warm. Zo slaagt Christien er in alle kasten op te ruimen en schoon te maken en zo bijna 120 kilo bagage te verzamelen die vrijwel helemaal in Nederland kan blijven. Uiteindelijk is, als we de taxi naar het vliegveld nemen vrijwel de volledige klussenlijst "voor vertrek naar Nederland" afgevinkt.

Straks, als we na vier maanden weer aan boord komen resten nog slechts de klussen waarvoor we materiaal uit Nederland mee moeten nemen; de kluiver/genuarol installatie, de koelkast electronica, de 12 volts hoofdschakelaar, de navtex antenne en zo nog wat zaken.

De eerste week thuis gaan we de allermeest dierbaren af, we houden de automotor goed warm. Nu we iedereen gezien hebben gaan we het wat rustiger aan doen, minder kilometers, meer tijd voor de dingen die we in Dordt willen doen; het huis bijhouden, een nieuw boek, ons bezinnen op het vervolg van de reis.

Na meer dan 5 maanden internet armoede lukt het eindelijk de website weer bij te werken. Wat in de voorgaande vier jaar nooit gebeurde treffen we kennelijk dit jaar, geen wifi connectie is snel genoeg, geen internetcafe biedt voldoende uploadmogelijkheden, geen foto kan worden verzonden. Meteen na aankomst thuis werken we de site bij; nu weer volop avonturen, foto's en tien "Indonesische" columns, korte impressies, iedere 10 dagen een nieuwe column op de site.

De komende tijd even wat minder Nieuwsbrieven, we spreken iedereen vast nog, kunnen we gewoon bijpraten in plaats van de mail.