Home

Boot

Bemanning

Reisverslag

Reisplan

Voorbereiding

Links

Contact

 

     
 

 

Tussen Droom en Daad zit een wereld van verschil en praktische bezwaren

 

 

2007/2008

Vertrekkers in spe

Voorjaar 2008 zijn we voor voor onbepaalde tijd vertrokken voor een zeilreis rond de wereld. Niet iets dat je zo maar op een achternamiddag besluit te gaan doen. Naast de vraag hoe we willen omgaan met het ons huis, de schildpadden, de administratieve en fiscale zaken en hoe we het contact met de dochters, Diederique's vader en de overige, oudere familieleden organiseren, hebben we ook aan de boot en de uitrusting nog veel gedaan.

We hebben de jaren voor ons vertrek veel mijlen gemaakt met korte en langere tochten onder wisselende weersomstandigheden naar Spanje/Portugal, Baltische Staten/Finland, Engeland, Frankrijk, ScandinaviŰ, Denemarken, Duitsland en Polen. 

Daarnaast hebben we veel tijd gestopt in het verzamelen van informatie en volgen van cursussen.

In de zeiljaren voor 2002 lag het accent vooral op lekker zeilen, mijlen maken, ervaring opdoen en af en toe een half oog vooruit werpen naar de toekomst als we "ooit een lange zeilreis gaan maken". In de periode 2002 tot en met 2004 waren we vooral druk met de specificaties, de bouw, de oplevering en het in gebruik nemen van de boot. Op de grens van 2004 en 2005 hebben we de stip op de horizon gezet, het vertrekmoment bepaald en zijn we begonnen met de de feitelijke reisvoorbereidingen. 

Boot voorbereiding

Na de levering van de boot zijn er voor we verder kunnen met de technische kant van de voorbereiding eerst nog een aantal garantiezaken. Zo sputtert de boegschroef (MaxPower VIP 150) af en toe op onverwachte momenten tegen en/of weigert dienst. Wat later branden ook de op/neer motortjes door. Voor alles in orde is moet er veel worden getelefoneerd en geregeld.

De koelbox die ingebouwd is in de pantry is een lege kale bak. Met wat hulp maken we er mooie plankjes in zodat de ruimte veel efficiŰnter gebruikt kan worden. 

SB Bakskist. We voorzien na twee jaar de stuurboordbakskist/bergruimte van een aantal planken/schappen waardoor de duikuitrusting, de compressor, de fietsjes, een gedeelte van de "Patagonie"haspels met ieder 100 meter lijn, de visuitrusting en een veelheid aan onderhoudsmaterialen geordend kunnen worden en de genarator, het werkbankje, de buitenboord aterkranen en dergelijke bereikbaar blijven.

Na drie jaar zeilen blijken de grootzeilleuvers steeds stroever te lopen en wordt het werk bij het zetten en reven van het zeil wel erg zwaar. De slijtage blijkt aanmerkelijk.  Op advies van "De Vries" stappen we over op het Amerikaanse "Sailtrack"systeem. Helaas kan de Nederlandse importeur geen helderheid verschaffen over de duurzaamheid van het systeem bij oceaanoversteken, jarenlang gebruik en bij gebruik met langdurig veel wind en vrieskou. We proberen zelf deze informatie op andere manieren te pakken te krijgen door de vraag wat dichter bij de bron in de Verenigde Staten te stellen. Op basis van deze adviezen besluiten we het systeem aan te schaffen. Voordeel is dat er wederom geen bewegende delen zijn die kunnen vastlopen zoals bij een aantal andere systemen. Het instaleren verloopt vlot.  Inmiddels hebben we al heel wat mijlen gezeild met het systeem en zijn we nog steeds tevreden.

Verdere uitrusting

We bezoeken in de loop van de tijd de beurzen in Dusseldorf, Parijs en Ijmuiden. Op basis van de informatie die we krijgen vullen we de uitrusting aan met een AIS unit, een stormfok die over de kotterstag gezet kan worden, een duikcompressor, een MF/HF zenderontvanger (ICOM 802), een grotere bijboot met een een dubbel, opblaasbare bodem voor betere "water"ligging,  de handheld-VHF, een epirb. Omdat we de tijd hebben gaan we naar een aantal zaken tijdens op elkaar volgende beurzen kijken om nog eens opnieuw een aantal zaken met de leverancier door te lopen en tegen elkaar af te kunnen zetten.

Reserve onderdelen: Anderhalfjaar voor ons vertrek als we met de boot in SeaPort Marina in Ijmuiden liggen maken we gebruik van de mogelijkheid de Hiswa te Water op de weekenddagen telkens het eerste uur en het laatste uur te bezoeken. Alle leveranciers die voor ons belangrijk zijn,  bestoken we met de vraag "wat is uw advies kwa reserveondedelen als we de boot met uw .... een lange reis maken naar "verweggiestan"". Het resultaat is een goed doordachte lijst van reserve onderdelen die we in de daarop volgende maanden geleidelijk bij deze firma's hebben verzameld.   

AIS (3 stuks): De eerste aangeschafte AIS-ontvanger (Nasa)  veroorzaakt een enorme stroomlekkage via de antenne aansluiting. Wat blijkt. De fabrikant voorziet standaard ook de buitenmantel van de antennedraad van een stroompje. Gelukkig ontdekten wij dit al snel via onze lekstroomindicator, maar slordig is het wel. Helaas bleek dit pas na herhaald navragen en aandringen van de leverancier bij de fabrikant. Er is verzuimd dit in de montage instructies te vermelden. Aangezien dit bij een reguliere marifoon niet het geval is werden we ineens geconfronteerd met de niet-ge´soleerde opstelling van onze marifoon antenne. Via een tijdelijke ôge´soleerdeö tweede reserve marifoonantenne lossen we het probleem op. De twee jaar later aangeschafte NASA AIS Engine geeft ons precies twee maanden plezier. De eerder genoemde ge´soleerd opgestelde marifoonantenne gaat lekker en water doorlaten. Dit water dringt via de buitenmantel van de coaxkabel in de "enginebox". Einde verhaal. Bij ons vertrek hebben we en een nieuwe enginebox en een nieuwe "ge´soleerde"marifoonantenne. De derde in 4 jaar. Met deze oplossing zeilen we na 8 jaar continue zeilen, wonen en leven aan boord nog steeds rond.

Duikcompressor:  De belangrijkste vraag is natuurlijk of een duikcompressor sowieso wel nodig is. Kun je de duikflessen niet gewoon laten vullen onderweg? Hoe doe je het dan met de keuring van de flessen (Spanje en Canarische eilanden iedere 2 jaar)? We komen tot de conclusie dat een kleine duikcompressor toch wel een oplossing is. Scheelt ook weer in het slepen met flessen. Hoewel een compressor met benzinemotor risico's draagt in verband met ontploffingsgevaar aangezien we de compressor op willen bergen in dezelfde ruimte waar ook de verbrandingsunit voor de verwarming en het warmwater zit nemen we toch er uiteindelijk toch een op benzine. De tank kan afgetapt worden tot de laatste druppel. Voor een elektrische aandrijving is onze generator niet groot genoeg. Het benodigde startvermogen van de 2,2 KW motor is te hoog. Na wat rondspeuren kiezen we voor een Mavotec/Vanguard Vomico V060110. Een compacte compressor die onze 3 flessen in een uurtje weet (bij) te vullen.

Zonnepanelen: Bij de bouw hebben we de boot al voorzien van 2x 50 watt zonnepanelen. Op basis van de eerste ervaringen vergroten we het aantal panelen tot totaal 205w. Met name de constructie waarop de panelen liggen, half over de ingeklapte bimini vraagt de nodige aandacht.

MF/HF zender: Om ook buiten de kust te kunnen communiceren installeren we een MF/HF zender met DSC (ICOM 802). Bij de aanschaf en installatie is Yugo Baja (Shiptron) zeer behulpzaam. Voor de bediening haalt Diederique, na een paar weken stevig stampen op de procedures, haar Marcom A.

Standkachel: Naar aanleiding van de ervaringen van de Bannister in PatagoniŰ gaan we op zoek naar een tweede kachelsysteem. We monteren een eenvoudige Volvo"standkachel". De warme haalt de kachel uit de koeling van de motor die ook de naastgelegen boiler verwarmt. In de kachel wordt middels een warmtewisselaar en een ventilator de warmte omgezet in warme lucht die via de luchtbuizen van het Webasto warmte systeem in de kajuit geblazen wordt. Tijdens de reis in 2006 naar Baltische Staten/ Finland hebben we veel plezier gehad van dit systeem als we op de motor voeren.

LED verlichting: Onze boot is bij de bouw en aflevering "traditioneel" voorzien van halogeen- en gloeilampjes. De grote ontwikkeling in LEDverlichting heeft ons de mogelijkheid gegeven in de voorbereiding geleidelijk een aantal lampjes door LEDverlichting te vervangen. Bij vertrek hebben we alleen de navigatie verlichting ("onder motor") niet vervangen aangezien hiervoor altijd voldoende energie beschikbaar is als we op de motor varen. Het toplicht geeft ons langdurig zorgen. De eerste twee worden geleverd door "African Cats" en zijn technisch ondeugdelijke en ongeschikt voor een zeiljacht. De massa van de lamp is rechtstreeks doorverbonden met de beugel waar mee de lamp op de aluminium mast staat. Een groot stroomlek is het resultaat. Uiteindelijk hebben we een exemplaar van Hella op de mastgezet dat keurig ge´soleerd staat. Binnen vervangen we een aantal van de leeslampjes en de lamp boven de navigatietafel door "warmwit"LED lampjes op een buigzame arm. De nachtverlichting in het kombuis vervangen we door een Hella-led met instelbare wit en rooodstanden. De halogeen interieurverlichting (15 spotjes) en de overige leeslampjes met een bulb vervangen we door Amerikaanse warmwitte LEDs van Sensibulb. 

Accu's Na drie jaar gebruik zijn de oorsponkelijke accu's al in slechte staat. Sneller dan we verwacht hebben. Omdat we in de plannen al voorzagen in een vervanging voor vertrek vervangen we de accu's 5 tal gellaccu's en een AGM spiraalaccu (startaccu). In Nieuw Zeeland (2012) en Turkije (2015) vervangen we respectievelijk de 5 gellaccu's en de spiraalaccu opnieuw.   

Bijboot Al sinds lange tijd hebben we een kleine Zodiac (230) aan boord. Goed te hanteren en met z'n tweeen prima te varen. De leeftijd, de slappe bodem en de vrij beperkte ruimte voor extra kilo's maken dat we toch omzien naar een iets grotere boot. Hij moet goed hanteerbaar blijven, nog beter varen, makkelijk weg te stouwen maar moet vooral meer lading mee kunnen nemen(diesel, eten, duikuitrusting). Gezien de tropen kiezen we voor een hypalon uitvoering. We kopen, in Duitsland, een Lodestar 260 Hypalon. Hoewel we al vlot moeten betalen duurt het nog 6 maanden voor we de boot geleverd krijgen. Oorzaak: ernstige betalingsproblemen bij de betreffende Duitse dealer.  Gelukkig is dankzij de inspanningen van de Nederlandse groothandel en Duitse importeur alles toch weer goed gekomen (althans met onze bijboot). Een jaar later ruilen we onze Yamaha 4pk in voor een 6 pk zodat we ook bij grotere golven en tegen wind op de ankerplaats goed planerend vooruit komen. In Nieuw Zeeland bergen we de Hypalon op in het vooronder -zelfs Hypalon slijt in de tropen sneller dan je zou willen- en hangen een RIB van 320 met een 15 pk Yamaha onder de beugel achterop. 

Mijlen maken

Gewoon de belangrijkste voorbereiding. In de afgelopen jaren hebben we bijna 20.000 zeemijl afgelegd (gelukkig niet zoals Jules Verne, ".. onder Water"). Behalve veel zeil-, anker- motor- en aanlegplezier levert iedere mijl ons meer routine. Naast een steeds soepeler samenspel tussen bemanning en boot levert dit steeds opnieuw verbeterpunten op. Punten waar je je bewust bent van de aarzeling, de rafels, de punten waar het bijna misgaat. Je wordt je bewust van de punten waarop de routine er nog niet is. Dit betekent overigens niet dat we staan te springen om uit te varen bij storm om die routine alsnog op te doen.

Cursussen

In de afgelopen jaren volgende we al een aantal cursussen gericht op het varen op groter water. Om voor onze wereldreis nog wat meer voorbereiding te hebben doen we er nog een aantal. Sommige cursussen doen we allebei, andere heeft Diederique al gedaan en doet Christien alsnog. Voor weer andere cursussen vinden we het genoeg als ÚÚn van twee de cursus doet.

Wat deden we in de loop van de tijd zoal:

Nautische vlak:  (Theoretische) Kustnavigatie, Meteorologie, Vaarbewijs 1 en 1a, Radarwaarnemer, Zeezeilen/Zeemancipatie, Zeiltrim, Havenmanoeuvres, Bedieningscertificaat Marifonie en Marcom-A/B.  

Niet-nautische vlak: Dieseltechniek, EHBO/EFR/BHV/Hechten voor Dummies, Duiken/Advanced, Onderhoud duikmaterialen, Snorkelen/ "Maak uw eigen schroef weer vrij", en het Gebruik van reddinghulpmiddelen op zee, (Vakantie)Spaans.

Kennis vergaren

We hebben heel veel opgestoken van de verhalen van andere vertrekkers. Ook via de verschillende (buitenlandse) tijdschriften, ledenavonden van onder andere De Vereniging van Toerzeilers en de Vereeniging van Kustzeilers en via ontmoetingen op de steiger kom je aan veel informatie. Sinds de opkomst van internet is natuurlijk het mailcontact met andere vertrekkers (de vertrokkenen) en de elektronische informatie die je uit alle hoeken en gaten van de verschillende websites kunt halen een belangrijke informatiebron.

Boeken

Inspiratie, verbeelding, naslagwerk. Boeken nemen bij ons een grote plaats in. Naast de pilots en almanakken, slepen we alle in de afgelopen jaren aan boord verzamelde reisverslagen, boeken, reisgidsen en natuur/cultuurgidsen met ons mee. Een speciale plaats is ingeruimd voor een stapel van ongeveer 50 centimeter met 30 jaar "Waterkampioen" en "Zeilen"reisverslagen.

(On)aangename verrassingen

Toen wij langgeleden begonnen aan onze eerste reisdromen hadden we een bepaald (wat rooskleurig)beeld van een samenhangend systeem van sociale-, inkomens-, en schadeverzekeringen. Ook was ons wel helder hoe we bij afwezigheid wilde voorzien in het beheer van onze gelden. In de afgelopen tijd hebben we dit beeld met regelmaat geprobeerd aan te passen aan de harde werkelijkheid. Kort voor het moment van vertrek rollen de verrassingen met enige regelmaat uit de mail en uit de brievenbus. Christien heeft soms bijna een dagtaak aan het helder krijgen van verzekerings- en pensioenconsequenties. Geleidelijk beginnen we  te wennen aan het denken in termen van "welke risico's" vinden we aanvaardbaar, in plaats van "hoe timmeren we de risico's dicht". Gelukkig doen we ook nog positieve ontdekkingen. Dit compenseert het weer wat. Je krijgt zo wel veel verstand van "visies" op AOW, Zorgverzekering, Pensioen- en Inkomensverzekeringen en niet te vergeten Schadeverzekeringen (zoals inboedel, opstal en reis).     

De laatste loodjes

Geleidelijk sjouwen we de boot vol met etenswaren, boeken, kleding, reserve onderdelen en nog veel meer. Het is onvoorstelbaar wat er allemaal in kan. Soms zijn we, ondanks de lijstjes, letterlijk het overzicht even kwijt en zien we alleen nog maar dozen.

Na onze trip door de Golf van Biscaye hebben we nog een winter vol voorbereidingen. Het huis, de boot, ons lijf alles krijgt aandacht.  8 maanden lang speelt het "afscheid nemen" overal door heen.

Met de dochters gaan we nog ÚÚn keer met z'n viertjes voor 10 dagen naar Vietnam. Onvergetelijk.

En dan.... de laatste loodjes voor het afduwen.

 

Op deze pagina rust auteursrecht; gebruik van delen alleen na toestemming van de auteur.